28 مرداد ماه ، سالروز تولد سیدمحمدصدرا قرشی ، برادرزاده عزیزم

کلمه الله هی العلیا

یا عماد من لا عماد له

 

  چند شب پیش که ایده نوشتن این پست به ذهنم رسید ، نمی دانستم چطور باید شروع کنم . تاکنون مطالب مناسبتی زیادی نوشتم ولی در رابطه با کودک تخصصی ندارم . البته عزیزان ، این اجازه را به بنده می دهند تا حداقل برای یکبار از انگشتانم در برود و مطلبی بنویسم . یگانه برادرزاده نازنینم جناب سیدمحمد صدرا قرشی که خاطرش کلی برایم عزیز و دلنشین است و شما تصویرش را در پایان این مقدمه ملاحظه می فرمائید . این روزها در آستانه یکسالگی قرار گرفته است . بنابراین این پست هدیه کوچکی از طرف تنها عمویش است به خود خوبش ، پدر و مادر نازنینش و بستگان مهربانش ... امیدوارم این سید کوچک به همراه تمامی کودکان نیکو سرشت جهان روزهایی پر از تجربه خوشایند را سپری کنند و صد البته در تجربه کردن عجول نباشند که عجله کار شایسته ای نیست ....... . 

 

 

اگه تو دستت رو بدی تو دستم ..... برات می میرم

 

سیدمحمدصدرا جانم ؛ سلام ؛ تولدت مبارک ، هزار سال به امسالت !!!

  وقتی به این فکر می کنم که این هفته ها چقدر تلاش می کنی که راه بروی و کم و بیش در این کار به تبحری دست پیدا کردی و انگار داری مثل رابینسون کروزوئه برای خودت زندگی می کنی و دست به اکتشاف دنیا می زنی به این نتیجه و اعتقاد می رسم که کار تو در خانواده از همه ما بیشتر است و سرت از همه شلوغ تر است . این روزها با پشتکار تمام ، سرت را بالا می آوری ، لپ هایت گل می اندازد ، پاهایت را متمرکز می کنی و به ترتیبی که فقط خودت از آن سر در می آوری آنها را بلند می کنی و بعد از برداشتن اولین قدم ها با فریادی این پیروزی را چشن می گیری . یادش به خیر وقتی 6 یا 7 ماهه بودی خوابیده از رو به پشت می چرخیدی و بعد از پشت به رو ولی حالا دیگر چه فرقی می کنی ، هر دوی این ها برایت مثل آب خوردن شده .... . حالا داری به آدم ها وموجودات دور و برت نگاه می کنی و سعی می کنی صدایشان را بهتر بشنوی و بهتر ضبط کنی ، صدای بابا ، مامان ، بابا ، مامان بزرگ هایت ، عمو ، دایی ، عمه و خاله ات را چشم بسته تشخیص می دهی . احساس می کنم که هر صدایی برایت ارزش خاصی دارد . البته خودت هم گاهی چیزهایی می گویی که ما همگی کلی ذوق می کنیم . انگار هر صدایی برایت به یک دردی می خورد . این قضیه بازی هایی مثل " گردونه رو بچرخون " ، " اشیا کو؟!! " ، " کلاغ پر " ، " پایکوبی " هم که برایت بهترین و جذاب ترین بازی هاست ... و صد البته این برنامه سحر خیزی و خواب صبحگاهی ات . عزیزم ، تجربه های این روزهایت و یاد گرفتن هر چیز تازه ای از طرف تو هم غرور آفرین است و هم باعث افتخار همگی ما شده و البته خطراتی را هم در کمینت نشانده ، باور نمی کنی ؟!! حتما نمی کنی ، چون اگر به این حرف من اعتقاد داشتی هر شی گرد و نقلی را به دهانت زیباو دندان های ملوست نزدیک نمی کردی ، آن هم به خاطر یک مهارت جدید و ناقابل ، ولی در بین تمام مهارت هایی که یاد گرفته ای ، مهارت شناسایی عمق تو برایم بسیار ستودنی است و جالب ، اینکه از انگشت سبابه و شست ات با هم استفاده می کنی و به نسبت سن خودت فاصله بین اشیا را حدس می زنی .

  عزیزم یکسال پیش آمدیم بیمارستان میلاد و تو را دسته جمعی آوردیم خانه ، قرار بود قبل از شهریور برج میلاد را افتتاح کنند ، البته هنوز این اتفاق نیفتاده ، امیدوارم در جشن تولد دو سالگی ات این مهم اتفاق بیفتد و با هم بازدیدی از آنجا داشته باشیم . به خودت ، پدر و مادر گلت و بستگان وآشنایان عزیزت تولدت را از صمیم قلب تبریک می گویم و به یاد آن غزل معروف سعدی عزیز به رشته سخنم پایان می دهم . می فرماید : 

اینان مگر ز رحمت محض آفریده​اند / کارام جان و انس دل و نور دیده​اند

لطف آیتیست در حق اینان و کبر و ناز / پیراهنی که بر قد ایشان بریده​اند

آید هنوزشان ز لب لعل بوی شیر /  شیرین لبان نه شیر که شکر مزیده​اند

آب حیات در لب اینان به ظن من / کز لوله​های چشمه کوثر مکیده​اند

این لطف بین که با گل آدم سرشته​اند / وین روح بین که در تن آدم دمیده​اند

بر خاک ره نشستن سعدی عجب مدار / مردان چه جای خاک که بر خون طپیده​اند

 

  این غزل زیبا را از اینجا می توانید مطالعه فرمائید . ترانه ریتمیک برات می میرم با صدای سلطان پاپ ایران ، شهرام شب پره ، تقدیم به شما عزیزان ؛ { دانلود کنید }.... بهانه ای برای لذت نبردن ندارید ؛ خوش باشید .

با سپاس

عموی عزیزت ،عمادالدین

28/5/1387

به مناسبت 26 جولای ، سالروز تولد عالیجناب شاو

کلمه الله هی العلیا

یا عماد من لا عماد له

 

 

جرج از ریویرا چه خبر ؟!!

 

  روش من برای لطیفه گفتن این است که حقیقت را بگویم . این مفرح ترین لطیفه دنیاست .... . این جمله جرج برنارد شاو در بین انگلیسی به یک ضرب المثل تبدیل شده است . او که متولد دوبلین بود در طول 96 سال زندگی اش ، بیشتر از 60 نمایشنامه ( اولین کاری که از شاو خواندم سربازان شکلاتی بود با ترجمه سیمین دانشور ) ، مقاله و رمان نوشت . نمایشنامه او را انقلابی در تاریخ نمایشنامه نویسی انگلیسی می دانند ، چون موضوعات روی صحنه را با طنز خاص خودش از داستان های سانتی مانتال درباره زندگی اشراف ، به سیاست ، اختلاف طبقاتی و اخلاق کشانند . عزیزان بگذارید اعترافی بکنم ، شاو اینقدر برای من ارزش دارد که او را همپای  آنتوان چخوف می دانم و همیشه نمایشنامه ها یا آثارشان را با ولع خاصی جمع آوری می کنم . ....  . جرج برنارد شاو ( 1856) ، نویسنده شوخ طبع ایرلندی انگلیسی ، تنها کسی است که هم نوبل گرفته و هم اسکار { به خاطر فیلمنامه پیگمالیون ، 1938 } . او در 1925 از پذیرش نوبل امتناع کرد و گفت " من هر سال کتاب می نوشتم و کسی جایزه ای نمی داد . امسال که چیزی ننوشته ام ، به من نوبل می دهند ، یعنی این قدر بد می نویسم ....  " . آخر سر هم جایزه را به اصرار زنش پذیرفت ولی پولش را نگرفت و خواست تا برای ترجمه کتاب های سوئدی به انگلیسی خرج شود . از بین هزاران حرف و جمله بامزه ای که شاو زده و من گوشه و کنار کتاب هایم نوشتم ، چند تایش را برایتان انتخاب کردم ، تقدیم به شما عزیزان :

 

کسی که می تواند عمل می کند ، کسی که نمی تواند پند می دهد .

بزرگترین تنبیه برای درغگو ، بی اعتمادی همه به او نیست ، بی اعتمادی او به همه است .

شما چیزها را طوری که هستند می بینید و می پرسید" چرا "؛ من چیزها را طوری که هرگز نبوده اند می بینم و می پرسم "چرا که نه ؟!!! ". 

در زندگی دو تراژدی هست ؛ اینکه به آنچه قلبت می خواهد نرسی و اینکه برسی .

یک بچه مدرسه ای که با کتاب هومر بر سر همکلاسی اش می زند ، احتمالا ایمن ترین و منطقی ترین استفاده را از اساطیر کرده است .

 

 

پی نوشت :  ریویرا یکی از سواحل تفریحی جنوب فرانسه است که شاو خیلی به آنجا علاقه داشت .

 

با سپاس

سیدعمادالدین قرشی

تیرماه 1387 خورشیدی