کلمه الله هی العلیا
یا عماد من لا عماد له
قدر خودش را نمی داند ، نادانی از این بیشتر
امام علی (ع) نهج البلاغه
نه هیچ اتفاق عجیبی برای اعتقادات ما نیفتاده است . نه ما تصمیم گرفته ایم آدم سر به راه و درستی شویم ، نه بچه ها یک دفعه اهل نماز و روزه شده اند . همه این چیزهایی که می بینید ، عمرش 10 روز است . 10 روز محرم . 10 روز برای اینکه کم نیاوریم ، می رویم مسجد و نماز سر وقت می خوانیم . 10 روز ، هر روز زیارت عاشورا می خوانیم . بچه ها 10 روز لباس های عجیب و غریب شان را می گذارند کنار و مثل آدم لباس می پوشند . روی ماشین ها پلاکارد یا حسین (ع) می زنند و صدای نوحه ضبط ماشین شان ، گوش خلایق را کر نمی کند . پاتوقشان می شود تکیه جوانان محل و دنبال ضبط و اکو و روضه خوان می روند . البته بساط چای هم به راه است .... . هر شب توی یکی از تکیه ها شام می خورند . مراقبند زنجیر زنی شان از زنجیر زنی بچه های محل های دیگر سنگین تر باشد و سر علم کشی ، کل می گذارند . به محض اینکه این 10 روز می گذرد ، همین که پرچم های سیاه را برداشتند ، همین که عاشورا گذشت ، همین که راه افتادن دنبال دسته و چشم چرانی و بلوتوث و اس ام اس تمام شد ، همین که نوار نوحه و روضه جمع شد ، یک نفس راحت می کشیم :
خدایا را شکر ؛ تاسوعا و عاشورای امسال هم گذشت و ما عزاداری کردیم
بله فراموش شده است . تمام حرکات ما در ماه محرم ، یک چیزی کم دارد . عنصر حیاتی که بدون آن دسته و نوحه و تکیه تبدیل می شود به نمایشی برای متاثر کردن دیگران . به جایی بهتر برای وقت گذرانی . ما خود امام حسین(ع) را فراموش کرده ایم . اماممان شده است علم و کتل . اماممان شده است روضه و عزاداری . اماممان مثل همه چیزهای دیگرمان تاریخ مصرف دارد ، از روز اول محرم تا روز دهم . تبدیل شده ایم به یکی از آن شخصیت های آبکی سریال های عاشورایی که پای دیگ غذا ی عاشورا ؛ عاشق می شوند و خواستگاری می کنند و طلاق می دهند و خلاصه هر چیزی هست جز آنچه باید باشد . امام حسین(ع) مظلوم نیست . ما امام حسین(ع) را مظلومش می کنیم . با این همه ظلم که در حقش می کنیم . ما حسین(ع) را برای چند روز عزاداری مان می خواهیم و بعد می گزاریم کنار ، کنار همه چیزهایی کنار گذاشتنی دیگرمان . لباس عزای حسین(ع) را در می آوریم و آن وقت است که باید لباس عزای خودمان را بپوشیم .
خوش به حال مادربزرگ . روحش شاد . {ایشان در روز تاسوعای حسینی (ع) به رحمت ایزدی رفتند } محرم که می آمد ، مادر بزرگ تغییر زیادی نمی کرد . فقط غمگین تر می شد و کمی هم عزا دارتر . لباس گل دار همیشگی اش را از تنش در می اورد و لباس مشکی می پوشید . رنگ و بوی حرف هایش هم محرمی می شد . مادربزرگ در دهه محرم ، هیچ چیزی به کارهای همیگی اش اضافه نمی شد . صبح زود بلند می شد . نمازش را می خواند و همانطور که زیر لب ذکر یا حسین(ع) می گفت ، چایی اش را دم می کرد . صبحانه را تدارک می دید ، بعد نوه های مهمانش را بیدار می کرد ، نوه هایی که گاهی با غرولند بیدار می شدند ، می بوسیدشان و بعد به شان آب نبات جایزه می داد . الان که فکر می کنم ، می بینم خوش به حال مادربزرگ که همیشه عاشورایی بود و امامش را در شادی و غم کنارش داشت . اصلا خوش به حال همه انهایی که اعتقاداتشان تاریخ مصرف ندارد و در طول سال ، حسینی (ع) هستند . خوش به حال آن هایی که از روی عادت ، عزاداری نمی کنند و می دانند که حسین (ع) در روز عاشورا چه کرده است و بد به حال ما !!!! .
اعدام شاهنشاه لويي شانزدهم در چنین روز و شبی
1793در سال 1793 ميلادي زندگي لويي شانزدهم ، آخرين پادشاه دوره اول سلسله بوربونهاي فرانسه در ساعت 10:30 بامداد پايان يافت. در اين روز لويي شانزدهم پادشاه فرانسه به مرگ محكوم شد. او كه پس از مرگ لويي پانزدهم به سلطنت فرانسه رسيده بود پس از انقلاب فرانسه به دست انقلابيون گرفتارشد و به زندان افتاد. در تعيين تكليف او ميان دو حزب اعتداليون و چپهاي تندرو و طرفداران انقلاب و اعدام شاه اختلاف افتاد. ژيراندونها به حبس شاه و ژاكوبنها به اعدام او رضايت داشتند.
لویی شانزدهم را از اینجا دنبال کنید
http://en.wikipedia.org/wiki/Louis_XVI_of_France
امسال (2008 ميلادي) 50 سال از زمان ساخت علامتي که به عنوان سمبل صلح شناخته مي شود، مي گذرد و به همين مناسبت عده يي تصميم گرفته اند که اين سالگرد را در سراسر جهان جشن بگيرند. به همين منظور سايت happybirthdaypeace اين امکان را براي افراد مختلف فراهم کرده است تا تصاويري را که با بهره گيري از اين سمبل ساخته اند، در اين سايت گردآوري کنند . در سايت صلح، تولدت مبارک همچنين مي توانيد آثاري را که ديگران در اين باره خلق کرده اند، مشاهده کنيد
http://www.happybirthdaypeace.com
